Ліст у нумар

12 кастрычніка 2021 года № 12 (1266)

СЕМ «Я» Ў ЖЫЦЦІ ВІКТОРЫІ АРЦЮХОЎСКАЙ

Мінуў той час, калі ў паўсядзённым побыце жанчыны прысутнічалі, згодна з нямецкім устойлівым выразам, выключна кіндэр, кюхе і кірхе (з ням. Kinder, Küche, Kirche – «дзеці, кухня, царква»). У нашых сучасніц зусім іншыя ўяўленні пра сваё прызначэнне і сацыяльную ролю ў грамадстве. Прыкладам могуць служыць паспяховыя не толькі ў сямейным жыцці, але і ў прафесійнай дзейнасці сённяшнія і будучыя педагогі. Сярод іх – студэнтка факультэта пачатковай адукацыі, уладальніца ордэна Маці Вікторыя Арцюхоўская. Яна выхоўвае ажно пяцярых (!) дзяцей.

– Вікторыя, Вам яшчэ няма і 29 гадоў, але Вы ўжо шчаслівая мама траіх хлопчыкаў і дзвюх дзяўчынак. Які ўзрост Вашых дзяцей?

– Так, я шчаслівая мама! У нашай сям’і – 9-гадовы Рыгор, 7-гадовы Раман, 6-гадовы Мірон, 4-гадовая Віка, а таксама Ніка, якой нядаўна споўнілася тры гадкі.

– Каму – Вам ці мужу – належала ідэя стварэння вялікай сям’і? Ці гэта было сумеснае рашэнне?

– Мой муж заўсёды хацеў мець многа сыночкаў і дачушак. Я таксама. Аднак пра пяцярых дзетак нават не марыла. У выніку мы сышліся на тым, што місія мацярынства і бацькоўства (а гэта менавіта місія!) – адна з самых важных для нас. Яна сапраўды высакародная і прыносіць вялікае шчасце.

– Месяц таму Вы былі ўзнагароджаны ордэнам Маці. Як лічыце, ці трэба прадугледзець аналагічную ўзнагароду – ордэн Бацькі, напрыклад, – для шматдзетных мужчын?

– Лічу, што варта. А з іншага боку, у сям’і, дзе ёсць узаемадапамога і павага, – узнагароды агульныя.

– Усе дзеці розныя. Ці ўдаецца Вам праяўляць гібкасць і паслядоўнасць? Што больш важнае ў выхаванні – клопат і ласка або дысцыпліна і строгі распарадак дня?

– Вядома, усе дзеці розныя, але ў вялікай сям’і, на мой погляд, вельмі важна ўстанавіць агульныя правілы і строга іх прытрымлівацца. У той жа час, захоўваючы парадак і дысцыпліну, неабходна ўлічваць патрэбы кожнага дзіцяці, яго выбар, пажаданні. Мы з мужам імкнёмся знаходзіць залатую сярэдзіну ў выхаванні, і, спадзяюся, у нас гэта атрымліваецца. Асабіста я звяртаю ўвагу дзяцей на такія станоўчыя рысы і якасці, як дабрыня, гатоўнасць дапамагаць іншым. Нездарма кажуць, што трэба паводзіць сябе так, як хочаш, каб іншыя ставіліся да цябе.

– БДПУ і факультэт пачатковай адукацыі Вы выбіралі самастойна або прыслухаліся да нечай парады? Ці дапамагаюць Вам дзеці спасцігаць педагагічную прафесію?

– Паступаць у БДПУ я вырашыла яшчэ ў 9-м класе. Мая першая настаўніца аказала вялікі ўплыў і на гэты выбар, і ўвогуле на ўсё жыццё, хоць я па чала разумець гэта толькі па меры сталення. Яна была менавіта тым педагогам, які спалучаў у сабе і строгасць, і дабрыню.

– Няўжо сваёй «цудоўнай пяцёркі» Вам аказалася недастаткова і Вы сталі працаваць выхавальніцай? Ці не стамляецеся ад дзіцячых калектываў?

– Так склалася, што дзеці мяне суправаджаюць па жыцці, бо не толькі мой муж, але і я сама са шматдзетнай сям’і. Перайшоўшы на завочную форму атрымання адукацыі, уладкавалася на працу ў яслі-садок № 576, што ў Маскоўскім раёне г. Мінска. Займаюся ў сярэдняй групе з дзеткамі 3–4-гадовага ўзросту і атрымліваю задавальненне ад працы з імі, хоць часам бывае і цяжкавата. Сапраўды, суцэльны кругазварот дзяцей, але ён мне прыносіць зарад энергіі!

– Ці плануеце пасля заканчэння БДПУ працаваць па спецыяльнасці – настаўнікам пачатковых класаў?

– Так, планую. Але спачатку трэба атрымаць дыплом. Я ж пакуль вучуся толькі на трэцім курсе.

– Знайсці «хвілінку на сябе» – для Вас гэта рэальна? Што гаворыце ў адказ, калі чуеце: «Бедная, як жа ёй цяжка!»?

– Знайсці час для сябе мне ўдаецца. Вядома, дзякуючы падтрымцы мужа, сясцёр, мамы, свекрыві, бабулі. У вольны час малюю акрылам, гуашшу, акварэллю. У асноўным гэта нацюрморты, магу паўтараць малюнкі, якія бачыла, або прыдумваць сюжэты сама.
Што да прыведзенай фразы, то мяне яна, канешне, не натхняе. Аднак і людзей, якія так кажуць, зразумець можна.

– Напэўна, у вялікай сям’і шмат традыцый? Раскажыце пра адну з іх.

– Дакладна акрэсленых сямейных традыцый пакуль што няма. Звычайна збіраемся на святы ў сямейным коле, напрыклад, на дні нараджэння.

– Пра што марыць шчаслівая мама?

– Я мару, каб у маёй сям’і ўсе былі здаровыя і паспяховыя, каб дзеці выраслі добрымі людзьмі, мару ўсё паспяваць.

– Шчыра Вам гэтага жадаю! Дзякуй за размову!

Гутарыў Уладзіслаў ЛЯНІЎКА

20 верасня 2021 года № 11 (1265)

ДАСЛЕДЧЫК НАРАДЖАЕЦЦА З ЦІКАЎНАСЦІ

Навуковая дзейнасць даўно стала неад’емнай часткай прафесійнага станаўлення будучых педагогаў. Яе роля заключаецца не толькі ў стварэнні канчатковага прадукту – новай канцэпцыі, методыкі ці прылады, але і ў фарміраванні асаблівага складу мыслення – доказнага, лагічнага, прычынна-выніковага. Таму першакурснікаў у БДПУ імкнуцца далучыць да навуковай работы з першых дзён навучання ва ўніверсітэце. І тут важна выклікаць пачатковую зацікаўленасць – зрабіць учарашніх школьнікаў актыўнымі ўдзельнікамі даследчага працэсу, паказаць практычную значнасць новых распрацовак. Сёлета гэтай мэце паспрыяла правядзенне ў БДПУ інтэрактыўнай выстаўкі «Роля студэнцкіх навукова-даследчых лабараторый у стварэнні развіваючай адукацыйнай прасторы». Мерапрыемства прайшло ў рамках маштабнага Фестывалю навукі, арганізаванага Нацыянальнай акадэміяй навук Беларусі.

Работу выстаўкі каардынаваў Савет маладых вучоных БДПУ. Як адзначыла яго старшыня, дацэнт кафедры агульнай і дашкольнай педагогікі Яўгенія Ігараўна Варанецкая-Лосік, увазе наведвальнікаў было прадстаўлена 6 лакацый. Кожная з іх не проста дэманстравала найважнейшыя дасягненні СНДЛ універсітэта, а давала магчымасць першакурснікам, вобразна кажучы, дакрануцца да навукі: прыняць удзел у майстар-класах і вэб-квэстах, прайсці псіхалагічнае тэсціраванне, пазнаёміцца з робататэхнічнымі канструкцыямі, макетам разумнай дарогі і многае іншае. Зацікаўленасць студэнтаў, іх актыўнасць, атмасфера супрацоўніцтва і станоўчыя эмоцыі – усё гэта вынік плённай дзейнасці лепшых СНДЛ універсітэта: «Рубікон» (гістарычны факультэт), «Дыялог мастацтваў» (факультэт эстэтычнай адукацыі), Green STEAM (факультэт прыродазнаўства), «Мовы: супастаўленне і выкладанне» (філалагічны факультэт), «Перспектыва» (факультэт сацыяльнапедагагічных тэхналогій), «Пачуць свет» (Інстытут інклюзіўнай адукацыі), «Дыскаверы кідс» (факультэт дашкольнай адукацыі), LINGUA ORBIS (факультэт пачатковай адукацыі), «8 біт» (фізіка-матэматычны факультэт), «Складка часу» (Інстытут псіхалогіі), «Фізічная культура і спорт» (факультэт фізічнага выхавання).

Вітаючы ўдзельнікаў мерапрыемства, рэктар БДПУ Аляксандр Іванавіч Жук падкрэсліў важнасць навуковай дзейнасці ў сістэме падрыхтоўкі высокакваліфікаваных спецыялістаў:

– Сёлета студэнцкая супольнасць БДПУ атрымала дастойнае папаўненне. На першы курс залічаны 209 выпускнікоў педагагічных класаў, 83 медалісты, 133 уладальнікі дыплома з адзнакай. Універсітэт ставіць перад сабой задачу стварэння найлепшых умоў для эфектыўнай вучобы кожнага студэнта – у тым ліку і для актыўнай навуковай працы. Сучаснай сістэме адукацыі патрэбен педагог-даследчык. Фарміраванню такога спецыяліста найперш спрыяе ўдзел у рабоце студэнцкіх навукова-даследчых лабараторый. Зараз іх у БДПУ – 47. Той, хто прайшоў школу СНДЛ, атрымлівае навыкі навукова-даследчай і праектнаінавацыйнай дзейнасці, вучыцца працаваць эфектыўна і ў выніку дасягае высокіх акадэмічных рэзультатаў. Такія спецыялісты канкурэнтаздольныя і найбольш запатрабаваныя, ім спадарожнічае поспех у далейшым навучанні ў магістратуры і аспірантуры, у самастойнай працы. Спадзяюся, што сённяшняя выстаўка натхніць маладую змену на тое, каб паспрабаваць свае сілы ў навуковай дзейнасці.

Каментуючы вынікі мерапрыемства, прарэктар па навуковай рабоце БДПУ Г.В. Торхава адзначыла: «Фестываль праводзіцца традыцыйна восенню вось ужо некалькі гадоў запар. Аднак сёлета мерапрыемства змяніла звыклы фармат на інтэрактыўны. А гэта азначае, што першакурснікі сталі непасрэднымі ўдзельнікамі фестывальных пляцовак. Арганізатарам выстаўкі ўдалося зацікавіць адораную моладзь – педкласаўцаў, лепшых выпускнікоў школ, гімназій і ліцэяў – навукова-інавацыйнай дзейнасцю, якая ажыццяў ляецца ў рамках СНДЛ». Мяркуючы па ўражаннях саміх студэнтаў, гэта сапраўды так.

Дзіяна Агалец, студэнтка 1-га курса факультэта прыродазнаўства:

– Як першакурсніцы на інтэрактыўнай выстаўцы мне цікава было ўсё. Але як будучаму спецыялісту ў галіне прыродазнаўства найбольш спадабалася і запомнілася пляцоўка «Green STEAM». Удзельнікі лабараторыі даступна расказалі пра мэты і кірункі, перспектывы і перавагі яе дзейнасці. Студэнты правялі для гасцей лакацыі невялікую віктарыну і хімічны дослед. У цэлым адзначу, што выстаўка выклікала ў мяне толькі станоўчыя эмоцыі, я ўпэўнілася, што навука – гэта цікава, запатрабавана, перспектыўна.

Ксенія Лашчэўская, студэнтка 3-га курса ІІА:

– Дзейнасць нашай лабараторыі «Пачуць свет» дапамагае дзецям з парушэннямі слыху адаптавацца пасля перанесенай аперацыі па ўвядзенні кахлеарных імплантаў. Хірургі шляхам ужыўлення сістэмы электродаў вяртаюць сваім пацыентам магчымасць чуць да 80% гукаў навакольнага свету. Аднак для таго, каб дзіця навучылася паўнавартасна кантактаваць з іншымі людзьмі, неабходная прафесійная дапамога сурдапедагога. Менавіта ў гэтым напрамку вядуцца навуковыя даследаванні нашай СНДЛ. Для выстаўкі мы падрыхтавалі майстарклас, падчас якога пазнаёмілі першакурснікаў з патэнцыялам аўдыявізуальных сродкаў і роляй рухаў у маўленчым развіцці дзяцей з парушэннямі слыху. Удзельнікі атрымалі магчымасць апрабаваць сучасныя тэхналогіі аўдыявізуальных комплексаў і фанетычнай рытмікі, упэўніцца ў іх эфектыўнасці.

Любоў Мыская, студэнтка 3-га курса факультэта прыродазнаўства:

– На падобным фестывалі ў БДПУ я прысутнічала ўпершыню. Нягледзячы на тое што працавала на інтэрактыўнай пляцоўцы навукова-даследчай лабараторыі свайго факультэта, з цікавасцю наведала ўсе астатнія лакацыі і пераканалася ў разнастайнасці студэнцкай дзейнасці.

СНДЛ, удзельніцай якой я з’яўляюся, у рамках інтэрактыўнай выстаўкі дэманстравала фрагменты электронных адукацыйных рэсурсаў і дослед па індыкацыі кіслотнасці розных вадкасцей. Вядома, гэтыя прыклады не адлюcтроўваюць у поўнай меры ўвесь спектр нашай дзейнасці, таму мы запрашалі першакурснікаў звязацца з намі, каб атрымаць больш падрабязную інфармацыю. Ужо ёсць тыя, хто адгукнуўся, а значыць, нам сапраўды ўдалося зацікавіць аўдыторыю. Чакаем вас у шэрагах новых удзельнікаў лабараторыі!

1 верасня 2021 года № 10 (1264)

У ДОБРЫ ШЛЯХ – НАСУСТРАЧ МАРЫ!

Рэпутацыю любой навучальнай установы ў значнай ступені фарміруюць яе выхаванцы. З году ў год разумныя, таленавітыя танкаўцы сваімі дасягненнямі ў самых розных сферах – адукацыі, навуцы, грамадскай дзейнасці, творчасці, спорце – умацоўваюць прэстыж alma mater і спрыяюць росту цікавасці да яе з боку такіх жа перспектыўных абітурыентаў. Наш універсітэт, які заслужана мае статус вядучай установы педагагічнага профілю, ганарыцца сваімі выпускнікамі і ўскладае вялікія надзеі на тых хлопцаў і дзяўчат, што кожны год прыходзяць ім на змену. Хто яны, першакурснікі, якія сустракаюць 1 верасня са студэнцкім білетам БДПУ ў руках? Прадстаўнікі педагагічных дынастый, залатыя медалісты, трыумфатары спартыўных спаборніцтваў, мэтанакіраваныя выпускнікі педкласаў, адукаваныя спецыялісты з іншых сфер, якія вырашылі засвоіць прафесію настаўніка… Давайце знаёміцца!

Аляксей БАРАВІК з ліку маладых людзей, чыё паступленне ва ўстанову педагагічнай адукацыі звычайна не выклікае дадатковых пытанняў. Хлопец прадстаўляе ажно пятае пакаленне настаўнікаў у сваёй сям’і. Запачаткаваў дынастыю прапрадзед Аляксея – настаўнік польскай школы, падхапілі яго дзеці і ўнукі, ну а самымі маладымі яе прадаўжальнікамі на сённяшні дзень з’яўляюцца дваюрадныя і траюрадныя браты героя гэтага матэрыялу – студэнта 1-га курса факультэта сацыяльна-педагагічных тэхналогій БДПУ.

– Нашу дынастыю складаюць настаўнікі розных спецыяльнасцей, сярод іх і шматлікія прадметнікі (выкладалі хімію, біялогію, гісторыю і інш.), і педагогі, якія праявілі сябе ў сацыяльнай сферы. Маючы такіх сваякоў, немагчыма застацца без пэўнага ўзору, прафесійнага і маральнага арыенціра, натхняльніка. Асабіста для мяне ім стала мая бабуля Любоў Іванаўна Посах – настаўніца рускай мовы і літаратуры, таленавіты і мудры педагог вышэйшай катэгорыі з больш чым 40-гадовым стажам, якая за працоўныя заслугі была ўзнагароджана медалём «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна». Я цвёрда запомніў яе параду заўсёды шукаць індывідуальны падыход да кожнага вучня і галоўны жыццёвы прынцып – ніколі не здавацца!

Зрэшты, працягнуць дынастыю, абраўшы педагагічную прафесію, я вырашыў не адразу. Мяне прываблівалі і сацыяльныя навукі, і прыродазнаўчыя. Пазней я патлумачыў сам для сябе гэтую цікавасць жаданнем дапамагаць людзям і адчуваць сябе патрэбным, што, на маю думку, вельмі важна: разуменне значнасці сваёй працы прыносіць маральнае задавальненне, а гэта мае выключна станоўчы ўплыў на чалавека. Тыя ж думкі – як быць карысным? чым дапамагчы? чаму навучыць? – займалі мяне і ў сям’і, дзе я быў старэйшым сябрам і дарадцам для двух братоў. Такія роздумы схілілі мяне ў бок педагагічнай прафесіі. Я вырашыў праверыць свае адчуванні падчас вучобы ў профільным класе сталічнай СШ № 32. Паступіў туды з мэтай паспрабаваць свае сілы, а скончыў – з упэўненасцю ў выбары прафесійнага шляху. З улікам сваіх здольнасцей і прыярытэтаў аддаў перавагу вывучэнню сацыяльнай педагогікі. Ну а вызначыцца з установай адукацыі было яшчэ прасцей. Большасць маіх сваякоў-педагогаў – выпускнікі БДПУ, хоць у часы студэнцтва многіх з іх універсітэт насіў іншыя назвы. Да іх станоўчых водгукаў і рэкамендацый я, вядома, і прыслухаўся. Ведаю, што БДПУ – гэта прастора не толькі для адукацыі, але і для творчасці і самаразвіцця, таму з нецярплівасцю чакаю, калі мой жыццёвы гадзіннік пачне адлічваць насычаныя падзеямі дні студэнцкіх гадоў.

***

Ганна ВОЙЦІК, першакурсніца Інстытута інклюзіўнай адукацыі, скончыла ДУА «Гімназія № 1 імя У.А. Караля г. Чэрвеня» з залатым медалём. Ён мог стаць для дзяўчыны пропускам на розныя спецыяльнасці, у той час як будучым лагапедам абавязкова трэба было прайсці выпрабаванне цэнтралізаваным тэсціраваннем. І Ганна не адступілася ад мэты – годна вытрымала іспыты, набраўшы 352 балы, дастатковыя для залічэння на спецыяльнасць «Лагапедыя».

– Яшчэ ў 4-м класе я зразумела, што мне падабаецца дапамагаць людзям. Гэтае жаданне рэалізоўвала падчас вучобы ў школе як умела: тлумачыла аднакласнікам незразумелыя тэмы па розных прадметах, нават добраахвотна давала спісваць, хоць цяпер разумею, што гэта не зусім можна назваць дапамогай. Такое стаўленне прыносіла аддачу, у мяне былі добрыя адносіны з іншымі вучнямі, я адчувала сімпатыю і павагу з іх боку. Гэтым, відаць, і было выклікана першапачатковае імкненне атрымаць прафесію ў Інстытуце псіхалогіі БДПУ. Аднак бацькі – дарэчы, настаўнікі – зацікавілі мяне інфармацыяй пра такую спецыяльнасць, як «Лагапедыя», і ў выніку я не здрадзіла выбару ўніверсітэта, але змяніла напрамак – цяпер я студэнтка Інстытута інклюзіўнай адукацыі.

Шлях да мэты быў няпростым. Мае настаўнікі з радасцю пагадзіліся дапамагчы ў падрыхтоўцы да ЦТ, аднак і падчас самастойных заняткаў я сябе не шкадавала. Сёння разумею: маёй памылкай было жаданне засвойваць усё адразу і ў вялікіх аб’ёмах. Напрыклад, з верасня па лістапад я штодзень рыхтавалася да тэсціравання па трох прадметах. З такім рэжымам хутка стамлялася, кідала заняткі на няпэўны час, але пазней брала сябе ў рукі і ішла да сваёй мэты. Пасля першага этапу рэпетыцыйнага тэсціравання зразумела, што будзе складана, і знізіла асабістую планку чаканых балаў, якая спачатку была вельмі высокай. Аднак лічбы на сертыфікатах прыемна здзівілі і ўзрадавалі: мае старанні ў выніку матэрыялізаваліся ў 352 балы, дастатковыя для залічэння на выбраную спецыяльнасць.

Ад знаёмых ведаю пра насычанае студэнцкае жыццё ў БДПУ, пра велізарную колькасць мерапрыемстваў, у якіх можна паказаць сябе, і планую па магчымасці паўдзельнічаць у іх. Аднак і пра цяжкасці, з якімі сутыкаецца ці не кожны першакурснік, таксама чула. Таму мне дастаткова трывожна ўступаць у новы, дарослы, этап свайго жыцця – палохае невядомасць. Але я веру, што ўсе мы, першакурснікі, справімся, пераадолеем перашкоды і зможам назапасіць веды і вопыт, каб у наступным годзе дзяліцца імі з пачаткоўцамі.

***

Дзмітрый ТАГАН досыць доўга не мог выбраць, якой прафесіі аддаць перавагу. Яму заўсёды падабаліся хімія і біялогія, аднак некаторыя пераконвалі, што гэтыя навукі не вельмі перспектыўныя ў стагоддзе тэхналогій і праграмавання… Але навучанне ў профільным класе педагагічнай накіраванасці СШ № 2 г. Стоўбцы дапамагло хлопцу вы значыцца з прафесійным шляхам – Дзмітрый цвёрда вырашыў стаць настаўнікам. Цяпер ён – першакурснік факультэта прыродазнаўства БДПУ.

– Перыяд вучобы ў педагагічным класе стаў для мяне лёсавызначальным. Там я атрымаў досыць шырокія веды пра настаўніцкую прафесію, паспрабаваў сябе ў гэтай ролі падчас розных мерапрыемстваў і ўсвядоміў, што менавіта такі выбар бачыцца мне правільным. А галоўнае – зрабіў важны крок на шляху да мары, атрымаў свой шанц стаць тым, кім хачу: чалавекам, які ўсяму навучыць і заўсёды дапаможа, стане сябрам і дарадцам для кожнага дзіцяці і важнай асобай для ўсяго грамадства.

На выбар універсітэта паўплывала рэпутацыя БДПУ: ён з’яўляецца самай прэстыжнай установай педагагічнай адукацыі ў нашай краіне, мае багатую гісторыю і лепшыя ўмовы для навучання і пражывання студэнтаў. Да таго ж неаднойчы даводзілася чуць ад выпускнікоўтанкаўцаў, што студэнцкія гады пакінулі адны з самых яскравых успамінаў у жыцці. Спадзяюся, што калісьці і я таксама падтрымаю гэтую думку. У чаканні новага этапу ні кроплі не хвалююся – зусім не! Я пазнаёміўся ўжо са значнай часткай свайго курса і буду рады пабачыцца з імі ў аўдыторыях. Вельмі хачу хутчэй прыступіць да вучобы і адчуць студэнцкае жыццё напоўніцу. Думаю, універсітэцкія гады дапамогуць мне развіць свае здольнасці ў вывучэнні хіміі, а галоўнае – паспрыяюць майму станаўленню як усебакова развітой, гарманічнай асобы.

***

Руслан ГАЛАВАЧОЎ – хлопец мэтанакіраваны. З 7-га па 11-ы клас ён быў навучэнцам Рэспубліканскага вучылішча алімпійскага рэзерву, а пасля заканчэння ўстановы там жа атрымаў дыплом трэнера па дзюдо. Сур’ёзныя перамогі на рэспубліканскай і міжнароднай арэне дапамаглі Руслану не толькі здабыць славу таленавітага спартсмена, але і атрымаць студэнцкі білет БДПУ: на факультэце фізічнага выхавання перспектыўнае папаўненне!

– Маё жыццё цесна звязана са спортам: я чэмпіён Беларусі, пераможца і прызёр кубкаў Еўропы па дзюдо, а таксама прызёр першынства Еўропы і свету па самба. Цяпер мяне ў большай ступені займаюць спартыўныя выступленні, але адзначаю цікавасць да трэнерскай дзейнасці і бачу ў гэтым прафесійную перспектыву. Калі я бываю ў сваім родным горадзе Оршы, трэнер дае мне магчымасць праводзіць заняткі, паказваць прыёмы маленькім дзецям. Мне вельмі падабаецца вучыць, тлумачыць, перадаваць вопыт падрастаючаму пакаленню. Думаю, з гэтай справай магу звязаць сваю будучыню, і вучоба ў педагагічным універсітэце стане важным этапам на выбраным шляху.

Спартыўныя дасягненні дазволілі мне стаць студэнтам БДПУ без уступных экзаменаў. Для паступлення я разглядаў яшчэ адзін відавочны варыянт –БДУФК, і давялося рабіць выбар. Сярод маіх сяброў ёсць выпускнікі факультэта фізічнага выхавання. Адзін з іх – майстар спорту міжнароднага класа Аляксандр Сідорык – часта расказваў пра вучобу ва ўніверсітэце, раіў аддаць перавагу БДПУ. Такую ж параду даў і мой трэнер, адзначыўшы сур’ёзныя адукацыйныя і бытавыя перавагі. Даверыўшыся іх рэкамендацыям, я выбраў спецыяльнасць «Аздараўленчая і адаптыўная фізічная культура (аздараўленчая)» і стаў студэнтам ФФВ. З гэтым факультэтам звязаны мае планы на бліжэйшыя гады – вучоба, трэніроўкі і самаразвіццё. Студэнты БДПУ паспяхова ўдзельнічаюць у шматлікіх спаборніцтвах па самба і дзюдо, і я планую адстойваць гонар сваёй alma mater не толькі на рэспубліканскім узроўні, але і на міжнароднай спартыўнай арэне. Думаю, што час вучобы прынясе многа станоўчых і запамінальных момантаў. Я гатовы да новых знаёмстваў, да новых ведаў і да новых перамог. Настрой баявы!

***

У адрозненне ад першакурснікаў, з якімі мы пазнаёміліся вышэй, Людміла ШАРЫКІНА, студэнтка факультэта дашкольнай адукацыі, не па чутках ведае, што такое ўступная кампанія, залікі, экзамены і г. д. Яна ўжо мае дыплом выпускніцы факультэта бухгалтарскага ўліку Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі і вопыт працы па спецыяльнасці «Фінансы і крэдыт». Аднак Людміла – з тых смелых людзей, якія кіруюцца ўнутраным адчуваннем прафесійнага паклікання. Таму яе жыццёвая дарога збочыла ў напрамку другой – педагагічнай – адукацыі.

– Я скончыла школу ў 1999 годзе – у тыя часы, калі эканамічныя спецыяльнасці былі запатрабаванымі і вельмі папулярнымі ў абітурыентаў, таму ў момант выбару прафесіі сумненняў у мяне не было. Не ўзнікала іх і ў студэнцкія гады: вучыцца было лёгка і цікава. Разуменне таго, што я памылілася, прыйшло пазней, падчас працы па спецыяльнасці. На жаль, мне спатрэбілася досыць многа часу, каб зразумець гэта і наважыцца на кардынальныя перамены.

У мінулым годзе мая сям’я пераехала ў Мінск з раённага цэнтра, і мне давялося шукаць новае месца работы. Жадання працаваць па спецыяльнасці не было, і ў такі пераломны момант я нечакана для сябе самой вырашыла здзейсніць даўнюю дзіцячую мару – стаць педагогам. Адгукнуўшыся на прапановы некалькіх устаноў дашкольнай адукацыі, у выніку ўладкавалася ў яслі-сад № 499 на пасаду выхавацеля. І вось працую тут ужо год. Нягледзячы на тое што асвойваць новую прафесію давялося практычна з нуля, не пашкадавала пра свой выбар. Вельмі ўдзячная кіраўніцтву за тое, што паверылі ў мяне і далі магчымасць займацца тым, што мне сапраўды падабаецца. Хацелася б дасягнуць максімальна магчымых поспехаў у новай сферы, таму на дадзены момант маёй асноўнай мэтай з’яўляецца завочнае атрыманне адпаведнай педагагічнай адукацыі. Не сакрэт, што, каб стаць добрым спецыялістам, акрамя практычнага вопыту неабходна выдатна валодаць і тэарэтычнымі ведамі. Ведаю, што ў БДПУ рыхтуюць высокакваліфікаваных спецыялістаў педагагічнага напрамку, і ўпэўнена, што дасведчаныя выкладчыкі ўніверсітэта дапамогуць мне ў авалоданні любімай прафесіяй.

 ***

Такія розныя, але такія падобныя ў сваіх імкненнях і марах першакурснікі 2021 г. – і тыя, хто падзяліўся ўжо сваімі гісторыямі на старонках «Н», і тыя, з кім нам яшчэ давядзецца пазнаёміцца ў вучэбных аўдыторыях і канферэнц-залах, на сцэне і спартыўным стадыёне… Шчыра жадаем поспехаў і спадзяёмся, што іх дасягненні яшчэ не раз стануць нагодай для публікацый. У добры шлях!

Падрыхтавала Ірына МЯЦЕЛІЦА

1 верасня 2020 года №9 (1247)

ЛІЧБЫ І ФАКТЫ — НА НАШУ КАРЫСЦЬ!

Амаль чвэрць першакурснікаў БДПУ – медалісты і ўладальнікі дыпломаў ССНУ з адзнакай, выпускнікі профільных класаў педагагічнай накіраванасці.Студэнтамі дзённай бюджэтнай формы атрымання адукацыі сталі 154 выпускнікі гімназій і ліцэяў.У прыёмную камісію БДПУ падалі дакументы больш за 200 выпускнікоў педкласаў, 136 з якіх скарысталіся правам паступлення без іспытаў па выніках сумоўя. Усяго на першы курс залічаны 197 педкласаўцаў. Сярэдні бал іх атэстатаў роўны 8,9.

На 7 спецыяльнасцей (з 31) залічаны абітурыенты, якія вызвалены ад здачы іспытаў(медалісты, выпускнікі педкласаў), а таксама мэтавікі.Так, напрыклад, на філалагічным факультэце па спецыяльнасці «Беларуская мова і літаратура.Замежная мова» пры плане прыёму 20 чалавек будуць вучыцца 17 выпускнікоў педкласаў (4 з якіх з’яўляюцца мэтавікамі) і 3 мэтавікі з баламі вышэй за 260. Аналагічная сітуацыя назіраецца на шэрагу спецыяльнасцей гістарычнага факультэта і факультэта фізічнага выхавання, у Інстытуце інклюзіўнай адукацыі.

На многія спецыяльнасці прахадныя балы значна выраслі.Максімальны рост назіраецца на спецыяльнасці «Беларуская мова і літаратура» – +90 пунктаў.Сёлета на спецыяльнасцях «Гісторыя і экскурсійна-краязнаўчая работа» і «Спартыўна-педагагічная дзейнасць(спартыўная рэжысура)» прахадны бал склаў 300 (у 2019 г.адпаведна 289 і 285 балаў). Рост балаў назіраецца на спецыяльнасцях факультэта сацыяльна-педагагічных тэхналогій – «Сацыяльная педагогіка» і «Сацыяльная работа». Такая ж сітуацыя са спецыяльнасцямі «Матэматыка і інфарматыка» (+16), «Псіхалогія» і «Практычная псіхалогія» (на абедзвюх па + 12). Стабільныя прахадныя балы назіраюцца на факультэтах з самымі вялікімі наборамі. Так, на факультэце дашкольнай адукацыі пры плане набору 145 чалавек прахадны бал склаў 215. На факультэце пачатковай адукацыі пры наборы 125 чалавек – 261 бал.

На васьмі спецыяльнасцях будуць вучыцца студэнты, якія набралі 300 балаў і вышэй.Гэта – «Гісторыя і экскурсійнакраязнаўчая работа», «Выяўленчае мастацтва і камп’ютарная графіка», «Лагапедыя», «Беларуская мова і літаратура», «Псіхалогія», «Практычная псіхалогія», «Фізічная культура. Фізкультурна-аздараўленчая і турысцкарэкрэацыйная дзейнасць» і «Спартыўна-педагагічная дзейнасць (спартыўная рэжысура)».

Дарэчы, абітурыенты з самымі высокімі баламі па ўніверсітэце сталі студэнтамі спецыяльнасцей «Псіхалогія» (355) і «Лагапедыя» (354 і 351 бал). Звыш 300 балаў маюць 120 абітурыентаў(на 18 больш, чым у 2019 г.), што залічаны на 1-ы курс дзённай бюджэтнай формы; 186 абітурыентаў маюць балы ў дыяпазоне ад 270 да 299 (на 13 больш, чым у мінулым годзе). Па шэрагу спецыяльнасцей конкурс быў значна вышэйшы за сярэдні па ўніверсітэце. Так, на спецыяльнасць «Выяўленчае мастацтва і камп’ютарная графіка» ён склаў 4,8 чалавека на месца, а на спецыяльнасць «Спартыўна-турысцкая дзейнасць(менеджмент у турызме)» – 7,8.

Варта адзначыць, што з кожным годам у БДПУ паступае ўсё больш юнакоў.Так, на факультэце фізічнага выхавання хлопцы складаюць 63 %, на гістарычным – звыш 55 %, на фізіка-матэматычным – 38 %, а ў цэлым па ўніверсітэце юнакоў амаль што 20 % ад агульнай колькасці тых, хто паступіў.

БДПУ па-ранейшаму выбіраюць спартсмены высокага ўзроўню.Сёлета да нас паступілі 3 майстры спорту міжнароднага класа, 13 майстроў спорту, 31 кандыдат у майстры спорту, 44 першаразраднікі. У ліку студэнтаў-першакурснікаў – 3 пераможцы і прызёры чэмпіянатаў Еўропы, 44 пераможцы і прызёры чэмпіянатаў і першынстваў Рэспублікі Беларусь. Аляксандр КОРЗЮК, адказны сакратар прыёмнай камісіі

16 студзеня 2020 года № 1 (1239)

ПЕРСПЕКТЫВЫ БУДУЦЬ ПАМНАЖАЦЦА!

Як вядома, росквіт дзяржавы наўпрост залежыць ад інтэлектуальнага развіцця членаў грамадства. Менавіта таму ў сферы адукацыі змены адбываюцца пастаянна. Апошнім часам папулярнасць набылі дыстанцыйнае навучанне, акадэмічная мабільнасць, вучоба ў філіялах вядучых замежных устаноў адукацыі.

Стварэнне ў 2018 г. на базе ТДПУ імя Нізамі сумеснага з БДПУ факультэта «Інавацыйная педагогіка» адрыла перад узбекскімі абітурыентамі выдатныя магчымасці займацца па новых праграмах, атрымаць дыплом double degree і ў якасці бонуса – год навучання і вытворчай практыкі ў Рэспубліцы Беларусь.

Трэба сказаць, што інавацыйная педагогіка – новы напрамак для Узбекістана. І мы, абітурыенты-2018,
у той час не зусім добра разумелі, што выбіраем. Сёння ў нас за плячыма тры семестры вучобы. Дык што ж мы набылі за гэты час? Па-першае, веды. Іх мы атрымлівалі па новых методыках: у форме гульнявога мадэлявання, метадам кейсаў і інш. Частка заняткаў праводзілася ў рэжыме анлайн, што давала магчымасць пераймаць вопыт спецыялістаў з БДПУ. Варта адзначыць, што беларускія выкладчыкі максімальна даступна тлумачаць матэрыял, выкарыстоўваючы актуальныя прыклады з уласнага прафесійнага досведу. Падругое, практыку. Неабходныя навыкі студэнты сумеснага факультэта набываюць у дзіцячых садках і школах у максімальным аб’ёме. Па-трэцяе, вопыт навуковай дзейнасці. З дакладамі і паведамленнямі мы выступаем на між-народных студэнцкіх канферэнцыях і заваёўваем першыя месцы! Гэта плён нашай агульнай работы!

Яшчэ хочам выказаць удзячнасць дэкану факультэта «Інавацыйная педагогіка» А. Ш. Ісмаілаву. З камандзіроўкі ў БДПУ ён прывёз шэраг вучэбных дапаможнікаў і спецыяльныя праграмы для будучых лагапедаў, якімі мы з задавальненнем карыстаемся.

Сумесны факультэт прадастаўляе ўзбекскім студэнтам магчымасць у будучым стаць канкурэнтаздольнымі, высокакваліфікаванымі спецыялістамі, запатрабаванымі на рынку працы. І відавочна, што гэтыя перспектывы будуць толькі памнажацца!

Кацярына САПОЖНІКАВА,
Лідзія ЮРЭЧКА,
студэнткі факультэта
«Інавацыйная педагогіка»
БДПУ / ТДПУ
(Рэспубліка Узбекістан)


31 кастрычніка 2019 года, № 13 (1234)

Цяжка пераацаніць уклад прадстаўнікоў БДПУ ў перапіс насельніцтва Маскоўскага раёна – другой па колькасці жыхароў адміністрацыйнай адзінкі г. Мінска. Будучыя педагогі годна выканалі свае абавязкі, што, без сумнення, з’яўляецца вынікам высокага ўзроўню развіцця валанцёрскага руху ў вашай установе. Упэўнена, што выхаванцам БДПУ па плячы любая складаная справа дзякуючы шматгадоваму вопыту ўдзелу ў маштабных міжнародных і рэспубліканскіх мерапрыемствах. Супрацоўнікам Галоўнага статыстычнага ўпраўлення было вельмі прыемна працаваць з прадстаўнікамі Валанцёрскага цэнтра і будучымі педагогамі з БДПУ. Мы ведаем, што за гуманітарную дзейнасць і значны ўклад у развіццё і папулярызацыю валанцёрскага руху сярод студэнцкай моладзі калектыў універсітэта ўдастоены прэміі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь «За духоўнае адраджэнне». Гэта насамрэч заслужаная ўзнагарода!

Алена ПАЎЛЮКОВІЧ,

намеснік начальніка Галоўнага
статыстычнага ўпраўлення г. Мінска –
начальнік аддзела дэмаграфічнай статыстыкі і перапісу насельніцтва


31 мая 2019 года, № 8 (1229)

СЦІПЛАЯ ДАПАМОГА — ВЯЛІКАЯ ЎДЗЯЧНАСЦЬ

У гэтым лісце я звяртаюся да рэдакцыі газеты “Настаўнік” з просьбай выказаць праз універсітэцкае выданне маю падзяку Аляксандру Валер’евічу ДЫВЫДОЎСКАМУ — сакратару ПА ГА “БРСМ” БДПУ, а таксама студэнтам універсітэта — трэцякурсніку факультэта прыродазнаўства Ухтаму Русцемавічу БАЛТАЕВУ, другакурсніцы факультэта сацыяльна-педагагічных тэхналогій Вераніцы Юр’еўне ПУГАЧЭЎСКАЙ, першакурсніку фізіка-матэматычнага факультэта Дзянісу Алегавічу СІДАРЭНКУ. Я ўдзячна гэтым цудоўным маладым людзям за дапамогу, якую яны аказалі ў цяжкі для мяне час.

За апошнія некалькі гадоў пасля працяглых хвароб пайшлі з жыцця родныя і блізкія мне людзі. Сад, які я атрымала ад іх у спадчыну, пасля ўраганных вятроў запоўніўся бураломам. Нават не ведала, з якога боку прыступіць да працы: сілы даўно пакінулі мяне. На дапамогу прыйшоў энергічны сакратар ПА ГА “БРСМ” БДПУ Аляксандр Дывыдоўскі. Ён уважліва выслухаў, хутка разабраўся ў сітуацыі і без бюракратычнай затрымкі паспрыяў рашэнню праблемы ў самыя сціслыя тэрміны. Дзякуючы нашым тэлефонным перамовам я бліжэй пазнаёмілася з Аляксандрам. Ён — чалавек, які ўмее працаваць са студэнцкай моладдзю і арганізоўваць яе на вялікія і малыя справы, добра ведае членаў сваёй каманды. Яго вызначаюць ініцыятыўнасць і асабістая адказнасць. Аднак галоўнае—гэта тое, што маладзёжны лідар як асоба з актыўнай жыццёвай пазіцыяй паказвае студэнтам прыклад сваім стаўленнем да справы.

Маімі памагатымі ў добраўпарадкаванні саду сталі Ухтам, Вераніка і Дзяніс—студэнты БДПУ і члены БРСМ. Дагэтуль маладыя людзі не былі знаёмыя, але на месцы яны адразу ж сталі адной камандай: падзялілі сад на квадраты і прыступілі да працы. Той, хто заканчваў работу на сваім участку раней, адразу пераключаўся на дапамогу таварышам. Ніякіх спрэчак і пустых размоў—арыенцір толькі на эфектыўнасць і якасць працы. Падчас перапынку на адпачынак я даведалася, што хлопцы і дзяўчына вучацца на ўмовах аплаты і працуюць па вечарах. Усе яны выхадцы з працоўных сем’яў і таму адразу бачаць, што і як трэба рабіць—ніякія інструкцыі ім не патрэбны. Ініцыятыва і працавітасць забяспечылі канчатковы вынік — на “выдатна”! Сад ажыў!

Пазнаёміўшыся з танкаўцамі, я зразумела, што ў іх развіта пачуццё сацыяльнай адказнасці. Радуе, што гэта важная рыса ўжо закладзена ў матрыцу студэнтаў БДПУ— будучых настаўнікаў школ і гімназій, выкладчыкаў каледжаў і ўніверсітэтаў, сапраўдных лідараў сваіх калектываў. Жыццё краіны ўвогуле не абыходзіцца без удзелу моладзі! Яны разам з намі і ў будні, і ў святы, падчас суботнікаў па ўборцы і азеляненні Мінска, на ачыстцы рэк і вадаёмаў, пры падтрыманні парадку ў інтэрнатах і на вуліцах… Акрамя таго, іх актыўная грамадская дзейнасць з’яўляецца вельмі значнай для розных узроставых катэгорый беларускіх грамадзян: яны аказваюць шэфскую дапамогу ветэранам і адзінокім людзям, дзеткам у інтэрнатах і бальніцах, спрыяюць у іншых справах. Такі рух насустрач умацоўвае грамадства і робіць пераемнасць пакаленняў лагічным працягам жыцця на Зямлі. Прыемна канстатаваць: наша моладзь актыўная, адукаваная, і ёй належыць Будучыня. А нам, старэйшаму пакаленню, можна на іх разлічваць!

Таццяна АНДРЭЕВА,
ветэран працы,
выкладчык вышэйшай школы,
інвалід 2-й групы па зроку

 


ЛЮБІМАЯ ГУЛЬНЯ
ПАШЫРАЕ ГАРЫЗОНТЫ

Гульні ¼ фінала Адкрытай “Лігі сяброў” КВЗ БДПУ прайшлі 29 красавіка і 13 мая ў актавай зале alma mater. Наша ліга — самая маладая ў Беларусі і вядзе адлік толькі першага сезона, але ажно 24 каманды аказалі ёй давер і ўключыліся ў барацьбу за званне найбольш вясёлай і знаходлівай, паставіўшы абсалютны рэкорд удзельнікаў сярод усіх ліг краіны.

Учвэрцьфінальнай стадыі прынялі ўдзел 16 каманд з Брэсцкай, Віцебскай, Гомельскай абласцей і горада Мінска. Па выніках гумарыстычнай барацьбы 12 з іх прайшло ў паўфінал. Асабліва прыемна, што ў ліку тых, хто будзе змагацца за пуцёўку ў фінальную стадыю, ажно тры каманды прадстаўляюць БДПУ: “ДНК” (факультэт прыродазнаўства), “Мы з 90-х” (зборная факультэта пачатковай адукацыі, Інстытута інклюзіўнай адукацыі і фізіка-матэматычнага факультэта), “Валерый Сюткін” (фізіка-матэматычны факультэт).

Дарэчы, выступленні самых вясёлых і знаходлівых танкаўцаў адзначаны поспехамі і за межамі alma mater. Так, вышэй названая каманда “Мы з 90-х” добра паказала сябе ў афіцыйнай лізе “КВЗ.бел” у Гомелі і там таксама пераадолела чвэрцьфінальны рубеж, наперадзе—гульня за выхад у фінал. Можна сказаць, на павышэнне пайшоў і я, Аляксандр Камароўскі — удзельнік Вышэйшай лігі КВЗ, капітан каманды “Лепшыя сябры” і, дарэчы, вядучы Адкрытай “Лігі сяброў”. З гэтага года стаў сурэдактарам Міжнароднай лігі, дзе працую пад кіраўніцтвам двойчы чэмпіёна Міжнароднай лігі Клуба вясёлых і знаходлівых Леаніда Купрыды. Так што мы не стаім на месцы, а імкнёмся да новых вяршыняў.

Некаторыя прыхільнікі гульні, узгадваючы вялікіх чэмпіёнаў мінулых гадоў, сцвярджаюць, што сённяшнія каманды значна саступаюць сваім папярэднікам. Маўляў, і жарты былі мацнейшыя, і гульні цікавейшыя, і каманды больш запамінальныя. Насамрэч, не зусім удалых жартаў хапала ва ўсе часы, проста ў памяці застаюцца самыя яскравыя нумары, з якімі і параўноўваюцца асобныя выступленні сучасных кавэзэшнікаў, у тым ліку нявопытных: КВЗ — гэта таксама своеасаблівы ўніверсітэт, дзе не толькі здаюць экзамены, але найперш вучацца. Таму кожную хвіліну на сцэне адпавядаць такой умоўна-ідэальнай планцы гледача немагчыма. А разам з тым сёння таксама існуюць каманды, у арсенале якіх ёсць і дасціпныя жарты, і яркія вобразы, і незабыўныя мініяцюры. Менавіта для таго, каб паказаць гэта, сёлета мы зрабілі нашу лігу адкрытай. Так, пасля фестывальнага “гумарыстычнага сіта” ўжо чвэрцьфінальныя гульні за кошт моцнага складу запомніліся як неверагодна ўдалыя. А наперадзе яшчэ паўфіналы і фінал! Спадзяюся, што і гледачы, і каманды атрымаюць моцны зарад пазітыўнай энергіі і ўмацуюць веру ў паспяховую будучыню любімай гульні.

Аляксандр КАМАРОЎСКІ,
педагог дадатковай адукацыі ЦСТ

 


КАНЦЭРТ — НА “ДЗЕСЯЦЬ З ПЛЮСАМ”!

Май 2019 г. у чарговы раз парадаваў рэалізацыяй творчых праектаў, якія сталі свайго роду справаздачнымі для многіх калектываў БДПУ. Так, прайшла другая гульня чвэрцьфінала Адкрытай Лігі КВЗ БДПУ (рэдактары і вядучы — удзельнікі ўніверсітэцкай каманды “Лепшыя сябры”); студэнцкім тэатрам “МЫ” быў прэзентаваны прэм’ерны спектакль “Канфуз”; народны літаратурны тэатр “Жывое слова” прапанаваў гледачу пастаноўку “Вецер”. А скончыўся месяц творчым вечарам вядучага танцавальнага праекта БДПУ “Арт-Юніці” пад сімвалічнай назвай “Дзесяць з плюсам”, прысвечаным першай круглай даце.

Пачаўшы свой творчы шлях у кастрычніку 2008 г. на факультэце дашкольнай адукацыі, сёння калектыў “Арт-Юніці” шырока вядомы гледачу: талент, працавітасць, прафесіяналізм яго ўдзельнікаў адзначаны не толькі прызнаннем alma mater, але і шматлікімі перамогамі ў рэспубліканскіх і міжнародных конкурсах. Праект паспяхова развіваецца ў такіх напрамках, як эстрадны і стылізаваны танец, хіп-хоп, джаз фанк, дэнсхол, вог і інш. і з’яўляецца ўпрыгожаннем канцэртных праграм і мерапрыемстваў самага рознага ўзроўню. За гэты час змяняўся склад удзельнікаў (сёння ў калектыве 25 чалавек), з’яўляліся новыя нумары, ствараліся арыгінальныя вобразы… Але нязменным заставалася і застаецца імкненне да дасканаласці і прага працаваць для сваёй любімай публікі! Жаданне парадаваць глядацкую аўдыторыю і нарадзіла ідэю правесці творчы вечар.

За 10 гадоў існавання пад нязменным кіраўніцтвам Крысціны Артураўны Гарон-Масесавай, педагога дадатковай адукацыі цэнтра студэнцкай творчасці БДПУ, калектывам была пастаўлена вялікая колькасць флэшмобаў, харэаграфічных пралогаў для творчых і спартыўных мерапрыемстваў, а таксама звыш 20 самастойна закончаных танцавальных пастановак. Аднак “Дзесяць з плюсам”—гэта не справаздача за 10 гадоў працы, а дэманстрацыя ўзроўню майстэрства калектыву праз пастаноўкі, створаныя выключна ў бягучым навучальным годзе, які стаў часам пошукаў і эксперыментаў. З’явіліся арыгінальныя формы работы і ўзаемадзеяння. Напрыклад, сёлета афіцыйна выйшаў на сцэну самастойны праект вакальна-танцавальнага шоу Juicy Girl (салістка — Карына Данілава); рэалізавалася ідэя нумара ў стылі кантэмпарары сумесна з Уладзімірам Аруцюнянам (факультэт эстэтычнай адукацыі); былі пастаўлены запамінальныя нумары з вакалісткай праекта “Вялікая сцэна БДПУ” Юліяй Шчарбаковай (філалагічны факультэт) і віцэ-міс БДПУ Яўгеніяй Кудлач (факультэт пачатковай адукацыі).

Яшчэ адной цікавай формай працы стала нараджэнне танцавальнага дуэта ўнутры калектыву. А ажыццявілася ідэя дзякуючы таму, што ў гэтым годзе ў “АртЮніці” адбылося незвычайнае папаўненне: упершыню за дзесяцігадовую гісторыю навабранцам стаў хлопец — першакурснік фізіка-матэматычнага факультэта Канстанцін Ермаловіч. Разам з Кацярынай Негрыенка (2-і курс ФМФ) яны паставілі арыгінальны рамантычны танец, на які вельмі ўдзячна адгукнулася публіка.

Павіншаваць “Арт-Юніці” з круглай датай завіталі і калегі па сцэне — удзельніцы яшчэ аднаго вядучага танцавальнага калектыву БДПУ “О2” і яго кіраўнік Таццяна Усціновіч. Творчы вечар упрыгожылі нумары вучняў сталічнай СШ № 73 (кіраўнік — Віталіна Рыжкова), а таксама артыстаў вакальнай студыі “Анёл” (харэограф — Кацярына Негрыенка). Паколькі Кацярына вучыцца ў педагагічным універсітэце, то цалкам заканамерна, што і яна выконвае сваю місію ў розных напрамках дзейнасці, у тым ліку рыхтуе танцуючую змену.

Апагеем вечара стаў прагляд эмацыйнага відэаінтэрв’ю ўдзельнікаў калектыву, у якім яны выказаліся пра ролю “Арт-Юніці” ў іх жыцці. Міла, цёпла, душэўна і вельмі кранальна. З роліка гледачы даведаліся, што дзяўчыны называюць свайго кіраўніка мамай Крыс. Дарэчы, у студзені 2019 г. Крысціна насамрэч стала мамай дзяўчынкі Міраславы (магчыма, будучай танцоркі), а ўжо праз месяц аднавіла трэніроўкі. Вось такія яны, адданыя любімай справе ўдзельнікі танцавальнага калектыву “Арт-Юніці”!

Па выніках творчага вечара можна смела сказаць, што яго назва — “Дзесяць з плюсам” — стала не толькі абазначэннем узросту выдатнай творчай каманды, але і адзнакай, якую гледачы паставілі яго дзейнасці. Пройдзены дзесяцігадовы шлях — гэта не падведзеная фінальная рыса, а старт новых вялікіх здзяйсненняў. Шчыра жадаем творчага росту, яркіх перамог і заваявання новых вяршыняў!

Алена ЖУРАЎСКАЯ,
начальнік цэнтра студэнцкай творчасці

 

 


 

6 кастрычніка 2017 года № 11 (1199)

Віншаванне выпускніка_Шаплыка

Дарагія калегі! Шчыра віншую вас з Днём настаўніка! Ад чыстага сэрца зычу вам моцнага здароўя, цярпення і плённай працы ў выхаванні нашай будучыні – маладога пакаленння грамадзян Рэспублікі Беларусь!

Як былы студэнт БДПУ выказваю шчырыя словы падзякі тым выкладчыкам, якія абудзілі ў маім сэрцы пачуццё павагі і любові да жывога слова, да роднага краю – да ўсяго беларускага. З цеплынёй узгадваю першага дэкана філалагічнага факультэта Анатоля Майсеевіча Бардовіча – чалавека надзвычайнай культуры, ветлівага, сапраўднага інтэлігента. А колькіх трывог і перажыванняў можна было пазбавіцца, проста паглядзеўшы ў добрыя, заўсёды жывыя і радасныя вочы нашага другога дэкана – Аляксандра Іванавіча Лугоўскага! Не магу не выказаць падзякі Ніне Васільеўне Гаўрош, матулі нашага патока. Яе словы нібыта сёння чую: «Добра ведаць, Эдуард, малітвы, і ў царкву хораша, што ходзіш, але ж трэба і вучыцца. Ты будзеш некалі выхоўваць не толькі дзяцей. Дарослыя таксама прыйдуць да цябе як да бацюшкі, а чаму ты іх навучыш неадукаваны?» Успамінаецца, як мы спачатку з гумарам успрымалі Івана Сцяпанавіча Шпакоўскага, а потым пранікаліся яго адданасцю беларускаму слову, роднай паэзіі. З якой экспрэсіяй, любоўю ён прапагандаваў нам багацце роднай літаратуры!

Ганаруся тым, што і мая дачка абрала педагагічную адукацыю. Сёння яна з’яўляецца студэнткай філалагічнага факультэта БДПУ, вучыцца ў той жа атмасферы творчасці і натхнення, што і я калісьці.

Дарагія сябры! Як святар жадаю вам Божага блаславення, каб сеяць разумнае, добрае, вечнае. Ваша праца – тое, што робіць чалавека чалавекам у любых абставінах, што дапамагае ўбачыць кожнаму з нас тую асабістую зорку, якая асвеціць наш жыццёвы шлях, шлях служэння людзям.

З павагай, Протаіерэй Фама (Эдуард Іванавіч Шаплыка), кіраўнік аддзела адукацыі і катэхізацыі Маладзечанскай епархіі БПЦ, настаяцель Свята-Ільінскага храма г.п. Радашковічы, выпускнік БДПУ 1994 г.


 

31 сакавіка 2017 года № 4 (1192)

СЁННЯ – ВУЧАНЬ, ЗАЎТРА – НАСТАЎНІК…

Падрыхтоўка высокакваліфікаваных настаўніцкіх кадраў у многім залежыць ад прафарыентацыйнай працы педагагічнай ВНУ з сённяшнімі школьнікамі. Адзін з яе новых напрамкаў – стварэнне педагагічных класаў і мэтанакіраваная дзейнасць з матываванымі вучнямі.

Цікавы вопыт такой работы прапанаваў філіял кафедры педагогікі БДПУ, які ўзначальвае дацэнт Л. А. Казінец. Супрацоўнікі філіяла разам з Цэнтрам адукацыйнага і дзелавога турызму «Эду Трэвел» (дырэктар – кандыдат педагагічных навук Т. I. Cаракавiк) распрацавалі вучэбна-адукацыйную праграму «Ад класна-ўрочнай сістэмы Яна Амоса Каменскага да сучасных тэхналогій навучання», якая была прадэманстравана 27–30 сакавіка ў г. Прага (Чэшская Рэспубліка). У мерапрыемстве прынялі ўдзел студэнты і выкладчыкі БДПУ, настаўнікі-практыкі, а таксама вучні педагагічных класаў СШ № 147 г. Мінска і гімназіі № 2 г. Вілейка. Школьнікі, дарэчы, не толькі прэзентавалі найбольш цікавыя моманты свайго навучання, але і выказалі думкі наконт таго, якім павінен быць настаўнік новага часу, у працэсе працы круглага стала «Ян Амос Каменскі і сучасная школа».

Незабыўныя ўражанні пакінула культурная праграма: наведванне музея Яна Амоса Каменскага і Нацыянальнай бібліятэкі ў Празе, фізіка-матэматычнага салона ў Дрэздэне, Цэнтра навукі «Капернік» у Варшаве.

Выказваем шчырую падзяку рэктару БДПУ А. І. Жуку за магчымасць удзельнічаць у вучэбна-адукацыйнай праграме.

Віктар КАЖУРА, настаўнік беларускай мовы і літаратуры Вілейскай гімназіі № 2


 

20 лютага 2017 года, № 2 (1190)

ПАВАЖАНЫ АЛЯКСАНДР ІВАНАВІЧ!

Педагагічны калектыў, адміністрацыя і навучэнцы ДУА «Дзіцячая мастацкая школа мастацтваў г. Жодзіна» сардэчна ўдзячны Вам, а таксама выкладчыкам і студэнтам атрада «Зорны Фэст» факультэта эстэтычнай адукацыі БДПУ за актуальныя і цікавыя мерапрыемствы, якія яны правялі на базе нашай школы ў рамках 52-га Зорнага паходу.

Майстар-класы «Фальклорная цацка», «Нетрадыцыйныя тэхнікі малявання», «Міхендзі», праведзеныя студэнтамі і педагогамі БДПУ на высокім узроўні, дазволілі дакрануцца да вытокаў беларускай народнай і старажытнай усходняй культур, пазнаёміцца з разнастайнымі мастацкімі тэхнікамі.

Майстар-клас як форма творчага навучання садзейнічае не толькі засваенню тэхнічных тонкасцяў мастацкага рамяства, але і жывым зносінам выкладчыкаў, студэнтаў і навучэнцаў, што і было дасягнута падчас правядзення мерапрыемстваў.

З павагай, дырэктар школы С. НАВІЦКАЯ